Ես իմ անուշ Հայաստան

Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բարն եմ սիրում,
Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում,
Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման,
Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն եմ սիրում։

Սիրում եմ մեր երկինքը մուգ, ջրերը ջինջ, լիճը լուսե,
Արևն ամռան ու ձմեռվա վիշապաձայն բուքը վսեմ,
Մթում կորած խրճիթների անհյուրընկալ պատերը սև,
Ու հնամյա քաղաքների հազարամյա քա՛րն եմ սիրում։

Ո՛ւր էլ լինեմ – չե՛մ մոռանա ես ողբաձայն երգերը մեր,
Չե՜մ մոռանա աղոթք դարձած երկաթագիր գրքերը մեր,
Ինչքան էլ սո՜ւր սիրտս խոցեն արյունաքամ վերքերը մեր –
Էլի՛ ես որբ ու արնավառ իմ Հայաստան – յա՛րն եմ սիրում։

Իմ կարոտած սրտի համար ո՛չ մի ուրիշ հեքիաթ չկա․
Նարեկացու, Քուչակի պես լուսապսակ ճակատ չկա․
Աշխա՛րհ անցի՛ր, Արարատի նման ճերմակ գագաթ չկա․
Ինչպես անհաս փառքի ճամփա՝ ես իմ Մասիս սա՛րն եմ սիրում։


Եղիշե Չարենց

Image result for եղիշե չարենց

Մաթոսավանք – Ջուխտակ վանք

Մաթոսավանք

Ամսի 13-ին ուղղեվորվեցինք Մաթոսավանք։ Մաթոսավանքը եկեղեցի է , կառուցվել է 12-13 րդ դարերում ։ Հիմա մեծ մասը փլված է ։ Մենք մտանք փլված մասը և առանց խոսալու նայեցինք հին խաչքարերին։ 9 հոգով քայլում էինք գետերի մեջով, ցեխերի, մի փոքր ուտում – խմում էինք , հանգստանում և նորից շարունակում անտառից – անտառ գնալ։ ճանապարհին կանաչ մամուռներով լցված ճահիճ տեսա, ծնկի եկա, որպիսզի տեսնեմ թե ինչպես է ճահիճը փայտը քաշում, հանկարծ ճահճի մեջ մի գորտ թռավ։ Հարձակվելով գորտի վրա , ես գորտին վերջապես բռնեցի ։ չաղ գորտ էր, ուղղակի փոքր և թաց։ դուրս գալով մաթոսավանքից մենք գնացինք մյուս ուղղիով։

քարտեզ ՝

Մաթոսավանք, Հայ առաքելական եկեղեցու վանքային համալիր Հայաստանի Տավուշի մարզի Դիլիջան քաղաքից 4 կմ արևմուտք` Ջուխտակ վանքի դիմացի լեռնալանջին` Շամախյան գյուղից ոչ հեռու։

Երկրորդ անվանում ՝ Պղնձավանք

կառուցվել Է 1205 թվականին կիսամշակ խոշոր քարերով

Ավագ Զաքարյանի շինություն

Իվան Զաքարյանի որդու կողմից

Ջուխտակ վանք

նույն արահետով գնացինք և հասանք Ջուխտակ վանք։ Ջուխտակ վանքը լուսավոր վանք էր հատակը կազմված գերեզմանաքարերից ։ Պատերի արանքում ծառեր էին աճել, կային նաև աղոթարաններ , որոնց մեջ մենք չորսս ( երեխաներով) ասացինք մեր ցանկությունները։

Քարտեզ ՝

Ջուխտակ վանք, հայկական վանք է Հայաստանի Տավուշի մարզում։ Գտնվում է Դիլիջանից 3 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Դիլիջան-Վանաձոր ճանապարհի աջ կողմում՝ անտառապատ բլրի լանջին։ Վանքը բաղկացած է երկու առանձին եկեղեցիներից՝ Սուրբ Աստվածածին և Սուրբ Գրիգոր, և շուրջը տարածված գերեզմանոցից։ Անունն էլ հենք ստացել է նույն արմատից << Ջուխտ>> (Ջուխտ նշանակում է երկու)

Ջուխտակ վանքը հիմնադրվել է 11-12 դարերում։

կառուցվել է 1201 թվականին

Հիշատակվում են նաև Պետրոսի վանք և Գիշերավանք անվանումները

2014 Prowincja Tawusz, Klasztor Jukhtakwank (11).jpg