Ես գնում եմ տատիկիս ծնունդին Ամբերդ հյուրանոց

Է՜հ , ես անհամբեր սպասում էի տատիկիս ծննդյան օրվան , որովհետև մենք գնալու էինք հյուրանոց, որտեղ լողավազաններ կային ։ Գրեթե ամբողջ տունը շալակած տեղավորվեցինք ավտոմեքենայի մեջ ։ Ես այնքան անհամբեր էի նույնիսկ ճանապարհին լեզուս կապ ընկած հոգոց հանելով ասում էի․

-Վա՜խ , ուզում եմ ․․․

Այսպես, երբ կանգնեցինք վառելիք լցնելու, քիչ անց հանդիպեցինք հորաքրոջս եղբորս հետ ։ Այնքան երջանիկ էինք , նույնիսկ ծնողները երջանկությունից թողեցին եղբորս և քրոջս տեղափոխվել մեր ավտոմեքենա։ Մենք ընտանիքով կանգնեցինք ուղիղ եկեղեցու դիմաց ։ Եկեղեցու մոտ մե՜ծ ընկուզենի կար։ Մենք պտուղները հավաքելով և անվանելով դրանց “ճիճվիկներ” , անհապաղ լիացրինք ավտոն ընկույզներով։ Վերջապես հասանք հյուրանոց։ Քրոջս բարձր ճչոցը խլացրեց մեզ , սակայն Ամբերդի բարցրությունից երևում էր Երևանի հրաշք տեսարանը և այդ գեղեցկությունը ստիպում էր հուզվել։ Հյուրանոցի սենյակները լայն էին և առանց սպասելու փոխվեցինք և ցատկեցինք լողավազան։ Ինչպես հայրիկս էր ասում, այնտեղ կար շոգեբաղնիք և Համամ (շոգեբաղնիք ուղղակի գոլորշով լի) ։ Սոված- ծարավ վերադարձանք հյուրանոց ուտելու։ Խորովածի հոտը ինձ բգախեղդ արեց և միանգամից խորովածը լցրեցի փորս։ Այսպես եկավ վերջին օրը , ժամանակն էր արդեն մերադառնալ Երևան։

ԱՄԲԵՐԴ RESORT

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s