ՃԱՆԱՊԱՐՀ

Լայն անծայր մի ճանապարհ

գնում է անվերջ աշխարհից աշխարհ։

Տների վրայով, ամպի միջով , գնացքի գծերով ,

Սար ու ձոր անցնելով , ծանր պոչը քաշ տալով ,

Սահեց անցավ, ու մի մե՜ծ դռան հանդիպեց ։

Դռներն բացվեցին , իսկ մեջը կանգնած էր

Կոմիտասյան հայ գրական սիրտը։

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s